Aan de zuidkant van Campo dei Fiori naar het noordwesten loopt de via dei Cappellari, de straat van de hoedenmakers, aan het eind maakt hij een flauwe bocht naar het noorden en loopt na 150 meter dood op de via dei pellegrini die in de vijftiende eeuw is aangelegd als toegangsweg voor al die duizenden pelgrims die de stad kwamen bezoeken. Waar de bocht in de via dei Cappellari begint, op nummer 60, is mijn appartement, op de eerste verdieping: veertien treden omhoog aan het eind van een lange gang. Vanuit mijn raam kijk ik uit op een binnenpleintje naar het zuidoosten.

Eén van de hinderlijke eigenschappen van gelovigen is dat ze in het algemeen niet luisteren naar argumenten die niet in hun straatje te pas komen. Of je nu te maken hebt met aanhangers van de genadeleer van Marx en Lenin (hier en daar kom je die nog wel eens tegen), van de Mac-computer of van het competentiegericht leren, met vegetariërs, aanhangers van de Partij voor de Dieren, rabiate atheïsten van het type Richard Dawkins of volgelingen van een van de grote wereldgodsdiensten, zij hebben allen hun eigen wijsheid in pacht en hebben zich gepantserd tegen argumenten van opponenten

Op 12 februari 2009 heb ik een lezing gehouden op het "Festival der bestuurskunde," gehouden in Dordrecht. Mijn opdracht was een analyse van Pim Fortuyn als verschijnsel in de Nederlandse politiek. Centraal stond daarbij de vraag wat er gebeurd zou zijn als Fortuyn niet zou zijn vermoord.